KOMITET NAUKOWY

 

Mgr Anna Bokowa
Mgr Anna Bokowa
Przewodnicząca

 

EOC

Mgr Anna Bokowa

MAGISTER BIOLOGII I NAUK O ZIEMI ORAZ OCHRONY ŚRODOWISKA

Uniwersytet Gdański, Polska
University of Toronto, Kanada

CEO i założyciel firmy Environmental Odour Consulting Corporation z siedziba w Kanadzie. Firma zajmuje się badaniami odorowymi oraz oszacowaniem uciążliwości zapachowej na terenie Kanady, Europy i USA.

Międzynarodowy ekspert w dziedzinie odorów i oszacowania uciążliwości zapachowej na środowisko. Konsultant z ponad 25 letnim stażem w zakresie kierowania i zarządzania dużymi projektami odorowymi w takich rejonach jak obszary oczyszczalni ścieków, rafinerie, kompostownie, składowiska śmieci i w innych sektorach w tym rolnych.

Jest autorem ponad 30 międzynarodowych publikacji poruszających zagadnienia analiz, technik pomiarowych, monitorowania i modelowania zapachów. Jej wieloletnie doświadczenie w tej dziedzinie sprawia że umiejętnie dopasowuje technikę pomiarów i analiz odorowych do wymogów projektu oraz w zależności od potrzeb klienta.

Anna Bokowa jest biegłym sądowym w zakresie problematyki odorowej w Kanadzie oraz w USA.

Anna Bokowa opracowała metody – zaakceptowane w środowisku międzynarodowym – pomiaru zapachu, w tym zapachu/odorów ze źródeł objętościowych i powierzchniowych. Jest również autorem metody oceny odorów przy zastosowaniu badań terenowych.

Jest twórcą odorowego standardu amerykańskiego, który został rozwinięty pod patronatem komisji odorowej A&WMA EE-6.

Anna Bokowa regularnie współpracuje z Ministerstwem Ochrony Środowiska i z Ministerstwem Rolnictwa w Kanadzie. W latach 2004-2005 współpracowała z Ministerstwem Rolnictwa nad opracowaniem klasyfikacji materiałów nawożących. Prace te zostały opublikowane.

Jej aktywna działalność na rynku międzynarodowym sprawia, że jest jedną z nielicznych międzynarodowo uznanych ekspertów w zakresie tematyki odorów. Jest także recenzentem międzynarodowych publikacji i aktywnym uczestnikiem międzynarodowych konferencji. Zasiada jako przewodnicząca sesji odorowych na tych konferencjach.

W latach 2009-2013 była przewodniczącą Komisji Zapachowej A&WMA EE-6 w Stanach Zjednoczonych zajmującą się normalizacją pomiarów i analiz odorowych.

Należy do naukowych komisji działających przy międzynarodowych stowarzyszeniach takich jak:

  • IWA- International Water Association
  • WEF- Water Environment Federation
  • A&WMA- Air and Waste Management Association
  • ASTM- American Society for Testing and Materials

W latach 2014 – 2015 opracowała dwie ekspertyzy dla prowincji Alberta w Kanadzie:

  • „Inwentaryzacja Metod Oszacowania Uciążliwości Zapachowej i Jej Oddziaływanie na Środowisko” oraz
  • „Opracowanie Strategii Managementu Odorow w Odniesieniu do Rejonów Wydobywania Ropy Naftowej”.

Te dokumenty są obecnie wykorzystywane przez rząd w prowincji Alberta w Kanadzie.

 

Prof. dr hab. inż. Jacek Namieśnik
Prof. dr hab. inż. Jacek Namieśnik
Zastępca Przewodniczącej

 

Politechnika Gdańska

Prof. dr hab. inż. Jacek Namieśnik

Od roku 1967 r. jest związany z Wydziałem Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Jest członkiem Komitetu Chemii Analitycznej PAN od pięciu kadencji, a przez dwie ostatnie (od 2007 r.) pełni funkcje przewodniczącego.

Profesor J. Namiesnik jest laureatem licznych nagród i odznaczeń. Otrzymał między innymi medal im. Wiktora Kemuli (2007), medal im. J. Śniadeckiego (2012), stypendium profesorskie w ramach programu MISTRZ przyznane przez FNP, nagrodę Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia w zakresie inżynierii środowiska (2008), nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w kształceniu kadr (2012) i wybitne osiągnięcia naukowe w badaniach na rzecz rozwoju społeczeństwa (2015), a także medal KEN oraz wysokie odznaczenia państwowe KKiKO OOP.

W roku 2015 Profesor J. Namieśnik został wyjątkowo uhonorowany za swoją działalność naukową. Senaty dwóch uczelni: Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie oraz Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, podjęły uchwały o nadaniu Profesowi tytułu doktora honoris causa.

 

Dr hab. inż. Izabela Sówka, prof. PWr
Dr hab. inż. Izabela Sówka, prof. PWr
Zastępca Przewodniczącej

 

Politechnika Wrocławska

Dr hab. inż. Izabela Sówka, prof. PWr

W 1997 ukończyła studia wyższe z tytułem mgr inż. na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej. W marcu 2012 uzyskała stopień doktora habilitowanego. Obecnie jest zatrudniona na etacie profesora w Politechnice Wrocławskiej, gdzie pełni m.in. funkcję Kierownika Zakładu oraz akredytowanego Laboratorium Badań Olfaktometrycznych Zakładu Ekologistyki i Zarządzania Ryzykiem Środowiskowym Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej.

Specjalności i zakres zainteresowań naukowych: metody poboru oraz pomiaru i przemiany chemiczne zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego, planowanie i opracowywanie metodyki badań terenowych oraz modelowanie zanieczyszczeń powietrza,w tym odorów, a także skutki zdrowotne wywołane zanieczyszczeniem atmosfery.

Dr hab. inż. Izabela Sówka jest współautorem ekspertyzy sporządzonej dla Ministerstwa Środowiska pt. „Propozycja metodyki oceny zawartości substancji zapachowo czynnych w powietrzu”. Była również wykonawcą, zastępcą kierownika i kierownikiem zadania „Inwentaryzacja przemysłowych źródeł emisji odorów – określenie wielkości emisji i jej uciążliwości dla przyległych terenów” realizowanego w ramach projektu „Nowe metody i technologie dezodoryzacji w produkcji przemysłowej, rolnej i gospodarce komunalnej”  (Nr PBZ-MeiN- 5/2/2006). Jest autorem i współautorem łącznie 138 prac, w tym naukowych, sprawozdań sporządzonych na potrzeby przemysłu, opinii, oraz promotorem 6 prac doktorskich, w tym z zakresu zapachowego oddziaływania obiektów gospodarki komunalnej oraz technik dezodoryzacji gazów.


Członkowie Międzynarodowego Komitetu Naukowego:

 

U.S.A.

Dr. Jacek Koziel, prof. nadzw.
Dr. Jacek Koziel, prof. nadzw.

Dr. Jacek Koziel, prof. nadzw.

Jacek Koziel pracuje jako polski odpowiednik profesora nadzwyczajnego na Wydziale Inżynierii Rolniczej i Biosystemów w Iowa State University w dziedzinie odorów związanych z produkcją zwierzęcą oraz jakości powietrza. Jego wydział jest jednym z 3 najlepszych w Stanach Zjednoczonych, a College Rolnictwa i Nauk o Życiu jest 8 na świecie. Jacek Koziel ukończył studia w Politechnice Warszawskiej w 1989 roku jako magister inżynier na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa. Zainteresował się potem środowiskiem i jakością powietrza.  Ukończył studia magisterskie i doktoranckie z Inżynierii Jakości Środowiska i Inżynierii Lądowej odpowiednio na University of Alaska, Anchorage oraz The University of Texas w Austin. W 1998 roku został wprowadzony do zagadnień w zakresie chemii analitycznej przez Prof. Janusza Pawliszyna na Uniwersytecie Waterloo w Kanadzie, gdzie pracował nad nowymi i czułymi metodami pobierania i analizy próbek substancji lotnych i pyłów. Jacek Koziel pracował jako Assistant Professor w Texas Agricultural Research Station (2000-2004), skupiając się na odorach z produkcji zwierzęcej oraz jakości powietrza. Od roku 2004 Jacek kontynuuje tę pracę w Iowa State University, gdzie prowadzi również wykłady z zanieczyszczenia powietrza, mentoruje projekty technologiczne i organizuje programy studiów m.in. w Polsce. Jego grupa badawcza pracuje nad pomiarami i kontrolą uciążliwości zapachu, lotnych związków organicznych, amoniaku, cząstek stałych i gazów cieplarnianych z systemów produkcji zwierzęcej.

W latach 2007-2009, Jacek był jednym ze współ-dyrektorów National Air Emissions Monitoring Study, największego projektu dotyczącego jakości powietrza i produkcji zwierząt w USA. Równoczesne analizy chemiczne i sensoryczne, w których jego grupa jest pionierem w dziedzinie odorów z produkcji zwierzęcej, stosowane są   do rozwiązywania problemów w inżynierii środowiska, nauk o żywności, dobrostanu zwierząt i kryminalistyki. Jacek Koziel jest obecnie stypendystą Fundacji Fulbrighta USA w Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu.

 

U.S.A.

Magister Inż. Michael McGinley
Magister Inż. Michael McGinley

Magister Inż. Michael McGinley

Pan inzynier McGinley jest dyrektorem Laboratorium sensorycznego St. Croix. Otrzymal tytul magistra inzyniera na Uniwersytecie Minnesota, USA – dzial Inżynierii Chemicznej. Ma rowniez tytul magistra inzyniera z Johns Hopkins University School of Public Health – department Inżynieria Środowiska Zdrowia.

Praca Mike’a w St. Croix Sensory obejmuje nadzorowanie codziennych operacji laboratoryjnych przy evaluacji zapachu powietrza uzywajac olfactometru dynamicznego. Jego firma produkuje rozne produkty uzywane do odorowego testowania takie jak Nasal Ranger, flux chamber i inne.

Jest autorem przeroznych publikacji zwiazanych z zapachami. Mike jest bardzo aktywnym czlonkiem komisji odorowych takich jak A&WMA EE-6 Komisji Odorowej, WEF komisji i ASTM komisji.

 

HISZPANIA

Carlos Diaz, Redaktor Naczelny
Carlos Diaz

Carlos Diaz, Redaktor Naczelny

Carlos Diaz jest redaktorem strony internetowej olores.org , która zajmuje się odorami i ich odzialywaniem na środowisko. Jest czlonkiem miedzynarodowych komisji odorowych takich jak: IWA, WEF. Jest także członkiem dwóch grup roboczych CEN 2 i 41 , ktora ma za cel rewizje normy EN 13725 w zakresie monitorowania zapachów przy pomocy elektronicznych nosow.

Carlos jest właścicielem SVPA – firmą zajmujaca sie ochrona środowiska.Od 2014 roku jest partnerem PrOlor- pierwszego oprogramowania dostępne na rynku, które moze oszacowac wpływ zapachu z wyprzedzeniem dwudniowym.

Carlos Diaz również jest organizatorem trzech miedzynarodowych konferencji odorowych : w Madrycie, Chile i Bilbao. Uzczestniczyl w ponad 30 konferencji na temat odoru.

Carlos Diaz jest takze uczestnikiem Olor(AMIGO) Międzynarodowego Stowarzyszenia Odorowego (http://gestoresdelolor.org/) który jest skierowany do społeczności, która mówi po hiszpańsku.

 

KANADA

Dr inż. Piotr Staniaszek
Dr inż. Piotr Staniaszek

Dr inż. Piotr Staniaszek

Dr inż. Piotr Staniaszek ma ponad 22-letnie kanadyjskie doświadczenie w ochronie środowiska w tym badan jakości powietrza. Dr inż. Staniaszek jest autorem wielu publikacji związanych z jakością powietrza. Jest doświadczonym konsultantem i ekspertem w modelowaniu (w tym zapachu). Jest współautorem dokumentu sporządzonego dla rejonów związanych z wydobywaniem ropy naftowej, górnictwa i zakładów celulozowo-papierniczych.

 

NOWA ZELANDIA

Jennifer Jayne Barclay
Jennifer Jayne Barclay

Jennifer Jayne Barclay

Jennifer ma ponad 25-letnie doświadczenie w zaawansowanych badaniach meteorologicznych i modelowaniu atmosferycznym w tym odorów.

Brała udział w wielu dużych międzynarodowych meteorologicznych i modelowych programach związanych z jakością powietrza. Programy te były wykorzystane do celów ustalenia stężenia substancji chemicznych, odorów poza terenem zakładów. Programy te były tez wykorzystane do celów planowania i kontroli w sektorach takich jak: oczyszczalni ścieków, zakładów mleczarskich,kompostowniach, składowiskach śmieci, nawozów sztucznych, zakładów chemicznych, przemysłu aluminiowego a także sektoru rolnego.

Regularnie zapraszana na konferencje i warsztaty jako instruktor i Keynote Speaker miedzy innymi na Międzynarodowej Konferencji Odorowej w Sydney 2010 i 2013 zorganizowanej przez Australian Water Association (AWA), czy w 2013 w 3WExpo, Bangkoku, Tajlandia.

Jennifer była instruktorem lub współkonstruktorem ponad 65 kursów dotyczących modelowania dla firm, zakładów, czy rożnych instytucji z branży takich jak: AWMA, CASANZ, NACA, US-EPA. Była tez instruktorem modelowych kursów dla uniwersytetów oraz doradców na całym świecie. Jennifer jest od 16 lat członkiem Grupy Atmosferycznej (twórcy modelu CALPUFF) i została uznana przez tą grupę jako „Odorowy Ekspert” w zakresie modelowania.

Prowadziła również międzynarodowe szkolenia modelowania w: Hiszpanii w 2013, Chile w 2014 roku, Nowej Zelandii 2014 i Sydney w 2014 roku.

 

Prof. dr hab. inż. Waldemar Wardencki
Prof. dr hab. inż. Waldemar Wardencki

Prof. dr hab. inż.  Waldemar Wardencki

Ukończył studia w 1968 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Tytuł doktora obronił w 1977 r., a doktora habilitowanego w 1977 r.

Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2006 r. Obecnie jest zatrudniony w Katedrze Chemii Analitycznej Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej na stanowisku profesora zwyczajnego.

Do zakresu jego zainteresowań można zaliczyć tematykę związaną z:

chromatografią gazową, metodami przygotowania próbek do analizy, badaniami środowiskowymi (analityka i monitoring środowiska w szeroko pojętym aspekcie) oraz badaniami żywności.

 

Prof. dr hab. n. med. Krystyna Pawlas
Prof. dr hab. n. med. Krystyna Pawlas

Prof. dr hab. n. med. Krystyna Pawlas

Katedra i Zakład Higieny Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu

prof. dr hab. Krystyna Pawlas jest absolwentka wydziału Mat-Fiz-Chem kierunek fizyka Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, ale całe jej życie zawodowe jest związane z naukami medycznymi.

2015 roku uzyskala tytul profesora. Jest wykonawca lub współwykonawca ponad 400 prac naukowych i ekspertyz w tym ok. 170 opublikowanych dotyczących zagadnień higieny pracy i higieny środowiska oraz zdrowia środowiskowego.

Jest prezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Środowiskowej.

Za swoja prace nagrodzona między innymi odznaką Zasłużony dla Ochrony Zdrowia, Złotym Krzyżem Zasługi , Honorową Odznaka za Zasługi dla Ochrony Pracy srebrny medal 100-lecia Polskiego Towarzystwa Higienicznego wraz dyplomem “Zasłużony dla Higieny”.

W 2003 otrzymała Nagrodę II stopnia Rektora Akademii Medycznej we Wrocławiu a w 2005 Nagrodę II stopnia Rektora Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 2011 otrzymała również Nagrodę Zespołowa I stopnia Rektora Akademii Medycznej we Wrocławiu a w 2012 Nagrodę Indywidualna Rektora Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu za prace na rzecz Uczelni przekraczające Zakres Obowiązków Służbowych.

 

Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański
Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański

Prof. dr hab. Zbigniew Dobrzański

Jest związany z ob. Wydziałem Biologii i Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu od roku 1970. Pełni funkcję kierownika Katedry Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt UP, a w latach 1999-2005 pełnił funkcję dziekana Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt UP.

Dorobek naukowy prof. Z. Dobrzańskiego liczy ponad 200 oryginalny prac twórczych ok. 30 patentów i zgłoszeń patentowych, jest współautorem wielu skryptów akademickich, podręczników i monografii naukowych, wypromował 17 doktorantów. Był kierownikiem lub głównym wykonawcą w kilkunastu projektach badawczych (KBN, NCN, NCBiR) z zakresu wykorzystania naturalnych dodatków paszowych w żywieniu zwierząt, technologii produkcji żywności funkcjonalnej, utylizacji odpadów zwierzęcych, optymalizacji warunków utrzymania zwierząt, dezodoryzacji środowiska. Odbył staże naukowe w Grecji (Ateny, Saloniki) i Słowacji (Koszyce), uczestniczył aktywnie w wielu kongresach i konferencjach naukowych m.in. w USA, Meksyku, Brazylii, Chinach, Australii.

Prof. Zbigniew Dobrzański jest obecnie v-ce przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Zootechniki- PIB w Krakowie, był też członkiem Rady Naukowej Instytutu Nowych Syntez Chemicznych w Puławach, uczestniczył też w pracach kilku komisji MNiSzW. Jest członkiem PTZ, PTNW, PTZiF oraz World´s Poultry Science Association (WPSA) I International Society on Animal Hygiene (ISAH). Był organizatorem (współorganizatorem) wielu konferencji i sympozjów naukowych.

Jest odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Złotą Odznaką Politechniki Wrocławskiej.

 

Prof.dr Roman Kołacz
Prof.dr Roman Kołacz

Prof.dr Roman Kołacz

Z wykształcenia lekarz weterynarii, profesor zwyczajny w Katedrze Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Jest specjalistą w dziedzinie higieny i dobrostanu zwierząt oraz ekotoksykologii. W pracach z zakresu ekotoksykologii prowadził badania nad oddziaływaniem skażeń przemysłowych pyłami metalonośnymi na środowisko hodowlane i zwierzęta gospodarskie w aspekcie ochrony ich zdrowia i bezpieczeństwa żywności a także nad oddziaływaniem farm zwierzęcych na środowisko a szczególnie emisji amoniaku i substancji odorowych.

Jest członkiem International Society of Animal Hygiene. W Polskim Towarzystwie Nauk Weterynaryjnych od 2002 kieruje Sekcją Higieny Środowiska i Dobrostanu Zwierząt, jest także członkiem Komitetu Nauk Zootechnicznych PAN. W latach 1998-2001 był przedstawicielem Polski w Standing Committee for Protection of Animals Rady Europy w Strasbourgu.

Jest członkiem Rady Naukowej Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach i członkiem Rady Programowej „Medycyny Weterynaryjnej” i członkiem Rady Sanitarno – Epizootycznej przy Głównym Lekarzu Weterynarii.

Przez dwie kadencje (2002–2008) pełnił funkcję prorektora ds. współpracy z zagranicą i rozwoju uczelni, a od 2008 roku jest rektorem Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, obecnie – drugą kadencję.

Jest laureatem wielu nagród Ministra Nauki i Ministra Rolnictwa. W 2015 roku otrzymał dwa tytułu Doktora Honoris Causa Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Medycyny Weterynaryjnej i Biotechnologii we Lwowie oraz Narodowego Uniwersytetu Przyrodniczego w Kijowie.

 

Prof. Jerzy Zwoździak
Prof. Jerzy Zwoździak

Prof. Jerzy Zwoździak

Prof. Jerzy Zwoździak od ponad 30 lat zajmuje się rozwiązywaniem problemów naukowych, dydaktyką i szkoleniami oraz doradztwem z zakresu szeroko pojętej ochrony środowiska. Z polskim przemysłem współpracuje od końca lat 80-tych u.w.,wykonując liczne opracowania i ekspertyzy. Szczególnie specjalizuje się w: ocenach oddziaływania na środowisko, odnawialnych źródłach energii, modelowaniu receptorowym, metodach i technologiach dezodoryzacji w przemyśle i rolnictwie, opracowywaniu sposobów kompleksowej utylizacji odpadów przemysłowych, wdrażaniu skutecznych metod rekultywacji terenów ekologicznie zagrożonych, zarządzaniu i ekonomice w ochronie środowiska oraz ekologistyce.
Tytuł doktora obronił w Instytucie Inżynierii Ochrony Środowiska Politechniki Wrocławskiej, a doktora habilitowanego na Wydziale Inżynierii Środowiska tej samej uczelni. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1996 roku.
W ramach swojej aktywności naukowo-badawczej był koordynatorem, kierownikiem i wykonawcą licznych projektów krajowych, bilateralnych i międzynarodowych, w tym koordynatorem wielodyscyplinarnego projektu zamawianego: „Nowe metody i technologie dezodoryzacji w produkcji przemysłowej, rolnej i gospodarce komunalnej” (PBZ-MEiN – 5/2/2006).
W okresie swojej pracy zawodowej pełnił ważne funkcje: na Uczelni, dyrektora Instytutu i dziekana Wydziału oraz kierownika zakładu naukowo-dydaktycznego oraz wiele innych, był m.in. doradcą Ministra Ochrony Środowiska, doradcą Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej , członkiem Krajowej Komisji do Spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko, Sekcji Ochrony Środowiska Przyrodniczego KBN, KBN Trzeciej Kadencji, Sekcji Ochrony Środowiska Przyrodniczego KBN, Komitetu Inżynierii Środowiska PAN.

W ostatnim okresie pełnił funkcje vice Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, będąc m.in. odpowiedzialnym za współpracę z Unią Europejską. Był Dyrektorem Wodnym Rzeczypospolitej i Dyrektorem Morskim Rzeczypospolitej.
Uhonorowany został wieloma nagrodami Ministra (np. Edukacji oraz Środowiska), Rektora, Dziekana I Dyrektora Politechniki Wrocławskiej oraz państwowymi i resortowymi odznaczeniami.

 

Dr hab. inż. Bożena Zabiegała, prof. PG
Dr hab. inż. Bożena Zabiegała, prof. PG

Dr hab. inż. Bożena Zabiegała, prof. PG

Dr hab. inż. Bożena Zabiegała ukończyła studia w 1989 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Obrona doktoratu odbyła się 1997 r. Od roku 2000 – 2010 była adiunktem, a od 2010 – 2014 adiunktem z habilitacją w Katedrze Chemii Analitycznej Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej. Od 2014 r. do chwili obecnej pracuje jako Profesor nadzwyczajny PG. Jest specjalistą zajmującym się opracowaniem nowych rozwiązań metodycznych w zakresie oceny jakości powietrza atmosferycznego i wewnętrznego oraz narzędzi do oceny emisji do środowiska.

 

Dr inż. Jacek Gębicki
Dr inż. Jacek Gębicki

Dr inż. Jacek Gębicki

Dr inż. Jacek Gębicki w roku 1997 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Od 2009 r. jest adiunktem w Katedrze Inżynierii Chemicznej i Procesowej Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej.
Specjalność – czujniki chemiczne (elektrochemiczne) oraz technologia wytwarzania i eksploatacji elektronicznych nosów.

 

Dr inż. Tomasz Dymerski
Dr inż.Tomasz Dymerski

Dr inż. Tomasz Dymerski

Dr inż. Tomasz Dymerski ukończył studia w 2008 r. na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Od roku 2013 jest adiunktem w Katedrze Chemii Analitycznej Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej. Specjalizuje sie w zakresie rozwoju technologii elektronicznych nosów i ich zastosowań. Drugim obszarem Jego zainteresowań jest analiza złożonych matryc (przede wszystkim środowiskowych, żywnościowych oraz medycznych) z wykorzystaniem dwuwymiarowej chromatografii gazowej.

 

This post is also available in: angielski